Udaberrian ezagutu genuen elkar, 

  aurpegia bugainbileaz estalirik zeukala.

  Zimur dotoreak zituen, bai horixe, aho 

  laukia eta begi lotsatiak. Asko ikusi, 

  entzun eta bizitakoa zela iruditu 

  zaitzaigun; baina gerturatu ginenean, 

  uste baino zaharragoa zela konturatu 

  ginen.

 -Bai, gotiko errenazentista garaiko baserria naiz     

 -esan zigun.

  Jada ia 500 urte badaramatzat hementxe 

  geldi.  

  Eta ez pentsa gauza erraza denik. 

  Baina hartu, hartu atseden lasai.

  Atea zabaldu  eta barrura sartzeko  

  gonbitea luzatu zigun  gero, barruan  

  sekretu asko zituela ahopeka esanez.

  Bere erraietan ibili ginen, gora eta 

  behera. Lau arkudun mehelina aurkitu genuen beheko solairuan eta arkudun leihoxka 

  goikoan.

Lokaztutako oinetakoekin sartu izanagatik barkamena eskatu ondoren, zertarako deitu gintuen galdetu genion.

    Teilatua konpondu nahi zuen eta goiko solairua etxebizitza bihurtu. Lagunduko geniola esan 

    genion.

    -Horrenbeste urtez geldi egon beharra izanez gero, guk ere kokaleku hau aukeratuko     

    genuke-esan genion  belarrira, edo belarria  izan zitekeela iruditu ziztaigun  alboko leiho 

    hartara. 

    -Ez pentsa, leku honetatik gauza mingarririk ikusi ez dudanik. Maiz begiak itxi nahi izan 

    ditut, baina nire biztanleek leihoak beti zabalik izateko ohitura eduki dute, eta nahita ere ezin 

    ez ikusi.

    1912. urteko astelehen gau hartan, abuztuaren 12 hartan, itsasoak 143 arrantzale irentsi 

     zituen.

 

     Portuan zain zeudenen negar oihuak entzun nituen nik. Belarriak eta begiak itxi nahi izan   

     nituen; baina ezin. Ihes egin nahi izan nuen, baina harrizko sustraiak ditut eta ezin babesera 

    aldegin. Ordukoak ditut arrakalarik sakonenak.

    Urte erdiz ia astero ikusi genuen elkar. Kirofanoan datzan gaixoa zirudien, eta gu   

    bisturiarekin bere azala urratzen aritu ginenak. Bere ondare historikoa mantendu egin 

    genuen, noski, mantendu eta indartu eta goiko solairuan etxebizitza berria eraiki genion; 

    berak nahi zuen bezala.

    

    Hona hemen lanak amaitu osteko zenbait argazki.

Tramu bakarreko  egurrezko eskailera, XVI mendeko harrizko hormaren kontra.

 

Ganbarako atearen birkonposizioa